Ik heb jaren innerlijk gestreden tégen het leven dat ik heb gekregen. Ik heb ook geschreven in mijn dagboeken dat ik dit leven NIET WIL. Wat is dit voor leven als je je dagen deels in bed doorbrengt? Ik verzette me enorm tegen alles wat er was. Ooooh de frustratie!

Masker
Boosheid, verdriet en onbegrip vulden mijn hart. En het masker dat ik op had bedekte alles met een flauwe glimlach. De emoties die zich in mijn hart hadden vastgezet liet ik naar buiten toe niet zien. Mensen zeiden altijd dat ze veel respect voor me hadden dat ik ondanks de ziekte toch altijd bezig bleef met wat ik nog wél kon.

Dat klopt ook. Dat deed ik ook. Maar niet in mijn hart. Ik wilde dit leven niet. Ik heb ook gedacht om ermee te kappen. Gewoon klaar. Volgende ronde beter.

Slang
Het zaadje in de grond.. de plek waar ik ben geplant. Ik wilde die plek niet! Ik wilde ook niet dat het zaadje überhaupt was geplant. Ik wilde het allemaal niet. 

Nu zie ik in wat dat met mijn leven deed. Een slang van ontevredenheid en weerstand trok door elk stukje van mijn leven. Mijn hart deed echt f*cking pijn. Ja en ondertussen doorgaan en doorgaan. Er een soort van ‘toch maar wat van maken’… en in gedachten denken ‘bah’.

Sabotage

VerdrietTot een wijze Russische dame aan mij vroeg waar ik mee bezig was. Dat ik het donker zoveel ruimte had gegeven. Kon ik nog de kansen zien die het leven ook aan mij bood?

Ik leefde met mijn hart in het donker. Wat ik aan het doen was? Mijn eigen leven saboteren. Mijn eigen potentieel ondermijnen. 

Ik zette mijn talenten in het donker. Geen ruimte voor een schitterend leven. Helaas pindakaas. Ik ging erin geloven dat het voor mij allemaal niet was weggelegd. 

Groeien
Na dat gesprek ging ik toch beter opletten wat ik aan het doen was en wat mijn gedachten en gevoelens waren. En zo zag ik steeds vaker dat ik vanuit waar ik stond, stapje voor stapje kon ontwikkelen. Noem het groeien om te bloeien.

Ik ontmoette vrouwen die mij vooruithielpen met hun wijsheid. Steeds nieuwe vrouwen werden op mijn pad gezet. Soms uit hele onverwachte hoeken. 

Omarmen
Zo leerde ik van een lieve vrouw hoe ik mijn plek kon innemen op deze aarde. Het omarmen van het feit dat ik hier LEEF. Alleen dat feit al. Dat ik hier LEEF. Dat maakt mijn leven al waardevol. 

Dat inzien was zo’n belangrijke stap voor mij! Zij liet mij verbinding maken met de weerstand die ik had tegen mijn leven. Samen maakten we de reis naar het omarmen van het leven hier. 

Bloom where you are planted. Bloei waar jij bent geplant. 

Omarm het leven dat je leeft.
Omarm jezelf met alles wat er is.
Omarm wie jij bent.

Alles is goed. Vanuit die plek kan er groei ontstaan.
Stapje voor stapje vanuit ‘Alles is goed’ naar ‘Het wordt nog beter’.

 

Voeding
Ik heb geleerd dat ik voeding nodig heb, uit alle bronnen die er beschikbaar zijn. De grootste bron is de liefde. Oneindig beschikbaar voor ons allemaal. Het is me opgevallen dat ik de afgelopen jaren zoveel mooie vrouwen heb ontmoet. De liefde en verbinding van vrouwen onderling ervaar ik nu als iets magisch.

Waarmee voed jij jezelf? Met donker of met licht? Met frustratie of met liefde?

Met donker kan een zaadje moeilijk groeien en met frustratie zal het nauwelijks bloeien.

Lieve lieve vrouw. Bloom where you are planted.

Keer je naar het licht en durf te groeien.
Voed je met liefde en laat jezelf bloeien.

Ik nodig je uit om je reactie achter te laten en een afspraak maken voor een gratis coachsessie. Met een sessie maak je kennis met wat ik voor jou kan betekenen in jouw Lichter Leven.

 

Liefs,
Marieke