Over je grenzen heen gaan, levert veel onaardigheid van jezelf op. Een innerlijke criticus laat van zich horen: Waarom moest je dit nu doen? Leer je het dan nooit? 

Jouw wereld staat stil

Je gedachten draaien in cirkeltjes en het lijkt moeilijk om ze te doorbreken… je vuurt de onaardige dingen steeds opnieuw af naar jezelf. 

En dan is daar weer het verdriet. Tranen wellen op. Een frons tussen je wenkbrauwen. Je kaak staat stijf van de spanning. Er moet nog zoveel gebeuren. Maar jouw wereld staat even stil terwijl alles om je heen doorgaat. 

In plaats van lief en aardig zijn voor jezelf, blaf je jezelf af. Je snauwt naar jezelf: Wat ben ik stom, ik leer het nooit!

Ik herken het hoor…
Na 20 jaar leven met een chronische aandoening betrap ik mezelf er nog steeds op dat ik op mezelf zit te mopperen in zulke situaties. Ik neem me telkens voor liever voor mezelf te zijn en om eerder te luisteren naar de grenssignalen die mijn lichaam al tijdig afgeeft.

Beste vriend(in)

Ik vraag de vrouwen die ik coach vaak: stel dat het je beste vriendin betreft, of iemand waar je veel om geeft. Wat zou je tegen haar zeggen? Hoe zou je tegen haar doen? Ga je mopperen en afbranden? Of zet je een bakje thee voor haar? Ben je aardig en liefdevol voor haar?

Waarschijnlijk zeg je iets als:

‘Het is nu pijnlijk en verdrietig en ik weet dat je er weer sterker uitkomt. Geef jezelf rust en ruimte om te herstellen en het weer opnieuw te proberen.’

De groei van de lotusbloem 

Ik kreeg eens een mooi en lief bericht van zo’n vriendin die oprecht aardig en liefdevol is. Zij vertelde me over de lotusbloem. De lotusbloem is een prachtige vijverbloem met een bijzonder karakter. Haar wortels groeien namelijk in modderige moerasgrond het liefst zo smerig mogelijk.

De zaden van de lotusbloem hebben juist die grond nodig. Zonder die grond is er geen groei. De wortels vinden hun soms zeer lange weg naar boven. 

Groei, ontwikkeling, chronische ziekte, lotusbloem

En eenmaal aan de oppervlakte van het water gekomen, gaan de lotusbladeren groeien en gaat de lotusbloem bloeien. In al haar schoonheid.

Hoe mooi is dit?

Ik zie een prachtige overeenkomst met de pijn en verwarring die je kunt ervaren in een leven met een chronische aandoening.

Vanuit de modder van je angsten, worstelingen, verdriet, pijn en verwarring, groeit de lotusbloem van je hart. 

Laat deze prachtige boodschap op je inwerken. Zie de groei vanuit je pijn en verdriet en wees vanuit je hart aardig en liefdevol voor jezelf.

Wees oprecht begaan met jezelf en geef jezelf ruimte om te leren. Je komt hier weer sterker uit. Denk aan de lotusbloem.

Herken je de wens om liever voor jezelf te zijn? Deel je ervaring en inzicht als reactie onder deze blog of stuur mij een e-mail.

Lieve groet,

Marieke